Ik weet het nog heel goed. Ik liep als heel klein jongetje in de Makro. Daar stond een Demo POD van de Super Nintendo. Met daarop Starwing (omdat het toen nog geen Star Fox mocht heten in Europa). Nintendo deed iets dat je tegenwoordig niet kunt met CD’s en kleine geheugenkaarten. Het plaatste extra hardware in de spelcassette van Startwing, in de vorm van de Super FX chip. Zie het als een extra GPU die ineens in de hardware werd geïntroduceerd voor de 3D graphics van het spel. Zelfstandig zou de SNES hardware dat nooit gekund hebben. Het klinkt in deze tijden van chiptekorten misschien als overkill, maar toen was het heel normaal. Sterker nog, zelfs in de LEGO Game Boy zie je de verschillen in de constructie van spelcassettes met en zonder batterij. Creativiteit in hardware was toen al heel normaal voor de Japanners.
De geschiedenis van Star Fox
Dat jaar van die demo pod was trouwens 1993. In 1997 kwam het spel al opnieuw uit. Toen als Lylat Wars in Europa en Star Fox 64 in de rest van de wereld. Marketingtechnisch misschien een suffe naam, maar we gebruikten de Power Unlimited in plaats van Google. Dus we wisten toch wel dat die rare naam eigenlijk Star Fox was. 3D fans kregen nog een mooi cadeautje van Nintendo in 2011. Toen verscheen Star Fox 64 3D op de Nintendo 3DS. Een versie die ik er nog steeds weleens bij pak. Wat was die tijd geweldig.
En nu, in 2026 krijgen we Star Fox, maar dan klaar voor 4K TV’s. Hetzelfde verhaal. Zo ongeveer dezelfde gameplay, grappen en grollen. Met Nederlandse stemmen en zwaar opgepoetste graphics.
Hebben we tussendoor dan niks anders gehad? Zeker. Nintendo plande een aantal spin-offs. Daarnaast heeft Ubisoft met Nintendo de Arwing en Star Fox laten opduiken in de Switch versie van hun game Starlink – Battle for Atlas. Daarbij kregen gamers zelfs een fysieke versie van de Arwing om mee te gamen.
Jammer eigenlijk dat deze niet nu ook nog inzetbaar is als Amiibo. Maar we snappen de keuze van Nintendo heel goed.
Star Fox
Voor wie het verhaal niet al kent, we duiken met Star Fox midden in de oorlog in het Lylat stelsel. Een sterrenstelsel waar dieren de rollen van mensen hebben overgenomen en met elkaar in gevecht zijn. Naast de oorlog, laat de proloog nog een belangrijk stukje verhaal zien. Het verhaal van Fox McCloud. Leider van het team huurlingen. We zien hoe hij tijdens een gevecht, vijf jaar voor de start van jouw verhaallijn, er voor kiest om zichzelf op te offeren voor zijn collega’s. Ook toen al was hij in gevecht met dezelfde Dr. Andross die nu het universum bedreigt. Inmiddels heeft Star Fox de positie van zijn vader overgenomen. Want zo werkt dat in het sci-fi dierenrijk. Geboorterecht. En je stapt keurig in op het moment dat de hond Generaal Pepper jouw hulp nodig heeft tegen diezelfde Dr. Andross.
Grafisch waanzinnig opgepoetst
Natuurlijk het het de eerste keer dat Star Fox in 4K met HDR te zien is. De animaties lijken echt nieuw te zijn. Ze zetten de sfeer goed en zijn simpelweg ‘mooi’. Tijdens gameplay is dat wisselend succesvol. De meeste planeten zien er waanzinnig mooi uit wanneer je over ze heen vliegt. Maar wanneer je over een planeet moet rijden, kunnen de texturen soms wat verouderd aanvoelen. Toch iets met camerahoek en resolutie. Gelukkig vliegen we vooral in het spel.
Wat Nintendo ook goed heeft aangepakt, is het lokaliseren van de game naar de lokale markt. Onderhand vragen we ons af waarom Nintendo dit wel fantastisch goed oppakt met deze titels, maar Pokemon nog altijd Engels houdt voor jonge spelers. Ze kunnen het gewoon. Wil je toch Engelse stemmen horen, pas dit dan even aan in het menu. Kan ook gewoon 🙂
Non-lineair
Wat Star Fox vanaf het begin al tof aanpakt, is dat het verhaal non-lineair verloopt. Jouw missers en successen op het slagveld bepalen hoe het verhaal zich door het Lylat system ontvouwt. En niets daarin is belangrijker dan broederschap. Verlies je één van je teamleden, dan haal je hem op. Kosten wat kost.
Dit geeft Star Fox ook echt heel veel replaywaarde. Die missie opnieuw doen om een andere uitkomst te krijgen. Falen gewoon niet accepteren. Want simpelweg de oorlog uitspelen doe ik inmiddels in net wat meer dan anderhalf uur. Maar het Lylat universum heeft echt heel veel meer te bieden.
Gameplay
De meeste gemeplay is rondom de Arwing. Jouw ruimteschip. En net als bij andere voertuigen, zijn er twee modi. On rails, waarbij je vooruitgaat en zelf het tempo bepaald, of in arena modus. In arenamodus kun je wel alle kanten op, al zijn de arena’s niet enorm. Bedenk je, dit was een game uit 1993. GTA introduceerde het concept van een open wereld pas in 1997, en toen nog helemaal in 2D. Bovendien werden deze scenario’s geschreven voor zeer beperkte hardware. De meeste bossbattles zijn aan het einde van een level, vinden plaats in een arena. Soms zitten hier varianten in waarbij je wel on-rails blijft vechten. Zoals in de meteorietengordel.
Geen zin om solo te vliegen? Dan pak je een multiplayer sessie op via Nintendo Switch Online. Je kunt dan met tot acht karakters in een arena, of vechten tegen bots. Het is wel nog altijd zo dat je wat beperkt bent tot drie scenario’s waarin je elkaar te lijf kunt gaan. Anno 2026 had het team hier wel de nodige bonus regio’s aan toe mogen voegen. Liever co-op samen op de bank? Dat kan ook. De één is de piloot, de ander de boordschutter. Beiden een andere focus en als je dat snapt, dan werkt het nog heel veel beter. Samen communiceren is gewoon key hier.
Conclusie Star Fox op de Nintendo Switch 2
Poah, ik geef toe. Het zou lekker zijn als Nintendo weer met wat meer ‘echt’ nieuwe titels naar de Nintendo Switch komt. Dit is een beetje veilig spelen en dat snappen we ook wel. Een nieuw verhaal. Een nieuwe gebied. Nieuwe karakters. Het is allemaal risico, waar deze gewoon al werkten. En dat doet het hier dus ook. De game zelf is vlot uit te spelen, maar de replaywaarde van het spel is zo goed, dat je al snel als een soort completionist op zoek gaat naar wat alternatieve routes door het verhaal je kunnen brengen. Het is een ode aan de creativiteit van 1993, die nog steeds werkt.