Vandaag nemen we een duik in de gamegeschiedenis. Ditmaal niet met titels op de Evercade, maar op de Nintendo Switch. Taito stuurde ons haar Taito Milestones 4 compilatie. Maar heeft Taito wel voldoende kwaliteit in huis om ook zo’n vierde release nog leuk te houden? De titel Arkanoid lokt in ieder geval enorm.
Water Ski
Water Ski is een variant op Alpine Ski, die ook op Taito Milestones (1) terug te vinden is. Als we Wikipedia checken ontdekken we dat deze titel destijds een jaar na Alpine Ski is uitgebracht. Hoewel er een jaar tussen zit, voelt het toch wel heel erg als dezelfde engine, en levels die ook wel redelijk hetzelfde aanvoelen. De gameplay is lichtelijk ongemakkelijk, een hommage aan het origineel die ook gewoon niet lekker speelde.
Field Day
Field day is een compilatie van verschillende sporten. Maar heel eerlijk, het is fijn dat je er een handleiding bij kunt trekken via de + knop. Alleen al het eerste spel was in eerste instantie echt niet te begrijpen. Eigenlijk kwam het er op neer dat je tegelijk op de A en B knop moet rammen en op hoog tempo. Pas dan landen de ballen in Ball Toss in het netje en win je van de CPU. Legged Race werkt niet heel anders. Gewoon knoppen rammen om een hardloopwedstrijd te winnen. Bell Ringer is een soort Kop van Jut en gaat om timing. Wel lekker na twee rondes keihard doorklikken. Obstacle Race is… weer knoppen rammen, maar tussendoor over hordes springen. Softball Throw gaat weer meer over timing en de 120 meter relay race is knoppenrammen in estafettevorm. Het laatste spel is tug-o-war ofwel touwtje trekken. Knoppen rammen….
Typhoon Gal
Typhoon Gal is een judo game. Je gaat als meisje de strijd aan met drie gewone judoka’s, twee assistenttrainers en één judokameester, waarna je doorgaat naar een lastigere Dojo. In eerste instantie was ik vooral aan het worstelen met de controls, maar stiekem is dit spel best leuk. Zie het als een soort Mortal Kombat, maar dan nog voordat de mensheid had nagedacht over combo’s. Het was even inkomen, maar het is best een aardige titel.
Arkanoid
En dan de titel die Taito Milestons echt moet dragen. Arkanoid. We krijgen de arcade versie van de klassieker. In vergelijking tot versies van het spel op homecomputers als de MSX, is deze titel stiekem toch wel heel erg lastig. De ballen bewegen snel. Arkanoid niet zo. Ik herinner Arkanoid op de MSX als een spel dat we in het gezin echt uren konden spelen en waar we gemakkelijk erg ver in kwamen. Maar deze is serieus uitdagend. Ik had er drie pogingen voor nodig om alleen al door het eerste level heen te breken.
Daarmee laat Arkanoid ook zien hoe Taito dit pakket veel toffer had kunnen maken. Net zoals Konami dit heeft gedaan met haar Metal Gear Solid collectie. Het was tof geweest als Taito niet alleen enkel de arcade versie zou leveren, maar ook de versies op systemen zoals de MSX. Juist omdat er zoveel niveauverschillen in kunnen zitten.
Bronze Adventure
Ook Taito ontwikkelde platformers en die kwamen lang niet allemaal naar Europa. Zo’n bijzondere creatie is Bronze Adventure. Een platformer met vooral wat meer Aziatische vormgeving en levels die eigenlijk non-stop zichzelf aanpassen. Zelfs wanneer je sterft (en dat is snel), kan een level er alweer heel anders uitzien. De game laat zien dat het eigenlijk best leuk kan zijn om zonder na te denken een beetje te rennen, springen en schieten.
Kuri Kinton
Nog zo’n rare titel die nooit in Europa lijkt te zijn geland. Kuri Kilton is een soort karakte-platformer. Hoewel je veel tegenstanders kunt ontlopen door over ze heen te springen, zijn de bossbattles verrassend lastig. De game ziet er lekker uit. Geluid is echt prima. Speelt lekker weg.
Syvalion
Hebben we het al gehad over games die helemaal niet naar Europa zijn gekomen? Syvalion hoort daar ook bij. Je speelt in deze game een mechanische draak in een sci-fi omgeving die vooral alles moet proberen te verbranden. Hoewel je jouw hoofd prima buiten schot kunt houden ten opzichte van jouw tegenstanders, is dat een heel ander verhaal voor jouw staart. En dat maakt de gameplay echt wel heel interessant. Een soort snake-battle idee waar ik echt wel veel plezier mee heb.
Don Doko Don
Iets dat wel heel erg lijkt op de aller eerste Super Mario Bros games, is Don Doko Don. lekker met een hamer van platform naar platform springen in een enkel scherp en lopende paddenstoelen kapotslaan. Lekker chaotisch en ook wel echt heel leuk met kleine kinderen.
Cameltry
Er is maar één echte verrassing in Taito Milestones 4 en dat is wat mij betreft toch echt Cameltry. Je hebt een bal. Je hebt zwaartekracht en jij hebt controle over het doolhof waar de bal doorheen moet. De oude arcadekast had een rolknop om de rotatie van het doolhof analoog te bedienen. Op de Switch gebruik je de analoge controller van links naar rechts. Stiekem kan ik me voorstellen dat Taito hier nog iets creatiever in geweest had kunnen zijn. Sterker nog, het is een titel die het wellicht ook prima kan doen als zelfstandige budgetgame als de graphics even worden opgepoetst. De gameplay van Cameltry is echt verslavend.
The Ninja Kids
Dat Double Dragon populairder werd, zit hem waarschijnlijk in de wat te humoristische graphics van The Ninja Kids. Maar wat is dit een lekkere sidescrolling actiegame om te spelen. Je bent een Ninja en met jouw zwaard hak je jouw tegenspelers letterlijk doormidden. Je hebt Ninja Moves zoals bliksemstormen die je over jouw vijanden kunt afroepen en Ninja kwetsbaarheden zoals auto’s die over je heen rijden wanneer je niet uitkijkt op straat.
Conclusie Taito Milestones 4
Deze collectie games koop je voor zo’n €35. Dat is voor een Switch game niet heel duur, maar is het ook het geld waard. Daar zit voor mij toch wel heel veel twijfel. Arkanoid is zonder twijfel dé belangrijkste titel, maar de versie die Taito erop heeft gezet kent best een hoge moeilijkheidsgraad. Net als het gros van de titels die erop staan. Natuurlijk kun je onbeperkt coins in de arcadespellen werpen, dus door blijven spelen. Maar is dat leuk genoeg? Het voelt vooral als een hoop fun voor heel even. Tof voor de verzamelaar, maar niet tof genoeg voor iemand die de originele spelen helemaal niet kent.