De Japanse monitorfabrikant Japannext heeft de IPS7843 uitgebracht, een draagbaar beeldscherm van 7,8 inch met een beeldverhouding van 5:16. Het IPS-paneel heeft een resolutie van 400 bij 1280 pixels, ververst 60 keer per seconde en haalt volgens de fabrikant een piekhelderheid van 550 candela. De opgegeven contrastverhouding is 900:1 en het scherm heeft een glanzende afwerking. Er zit een mini-HDMI 1.4-aansluiting op en één USB-C-poort met stroomvoorziening. Het scherm meet 74 bij 211 bij 15 millimeter en weegt 200 gram, met een losse standaard van 50 gram erbij. De monitor kost in Japan 14.480 yen, omgerekend ongeveer 93 dollar, en is voorlopig alleen daar te koop.
Hoe groot zo’n strook werkelijk is
De aanduiding 7,8 inch zegt bij deze verhouding weinig, want die meet de diagonaal van iets wat nauwelijks breedte heeft. Reken je het om, dan is het beeldvlak ongeveer 5,9 bij 18,9 centimeter.
Dat is smaller dan een telefoon en anderhalf keer zo lang. Leg je hem plat, dan krijg je een reep van bijna twintig centimeter breed en zes hoog. De pixeldichtheid komt uit op bijna 172 pixels per inch, wat scherper is dan een gewone monitor en minder scherp dan een telefoon. Voor tekst is dat ruim voldoende.
Waar zo’n vorm voor bedoeld is
Japannext laat in zijn eigen beeldmateriaal zien waar het aan denkt, en dat is verhelderend. Chatvensters, beurskoersen en meetgegevens die je in de gaten wilt houden.
Dat is de gemene deler: informatie die lang en smal is en die je wilt zien zonder dat hij ruimte op je hoofdscherm inneemt. Voor wie streamt, is het chatvenster naast het spel het klassieke voorbeeld. Voor wie handelt, is het een koerslijst. En voor wie een server of een 3D-printer in de gaten houdt, is het een statusscherm. Het is geen scherm om op te werken maar een scherm om op te kijken, en dat verklaart ook waarom 60 Hz hier volstaat.
Dat lage contrast valt op
Eén specificatie is opvallend voor een IPS-paneel. De opgegeven contrastverhouding is 900:1, terwijl deze techniek doorgaans rond de 1.000:1 zit.
Groot is dat verschil niet, maar in combinatie met de glanzende afwerking betekent het wel dat zwart in een verlichte kamer eerder donkergrijs wordt en dat je jezelf erin ziet. Voor een scherm dat naast je hoofdmonitor staat en waar vooral tekst op komt, is dat te overzien. Wie hem naast een raam zet, merkt het wel. De 550 candela helpt daar tegen, maar dan kijk je naar een fel oplichtende reep in je ooghoek.
De echte beperking zit in Windows
Hier zit het punt dat je pas ontdekt als het scherm op je bureau staat, en het is te berekenen. Bij 172 pixels per inch is tekst op 100% schaling erg klein.
Zet je de schaling in Windows op 150%, wat bij deze dichtheid logisch is, dan houd je effectief 267 bij 853 logische punten over. Dat is smal: een Discord-venster of een Teams-chat vraagt er al snel driehonderd. Op 125% kom je op 320 bij 1024 uit, wat werkbaarder is maar kleine letters oplevert. Windows schaalt bovendien per scherm, dus je kunt dit los van je hoofdmonitor instellen. Test dus vooral of de toepassing die je erop wilt zetten met zo’n smal venster overweg kan.
Eén kabel of twee, dat staat er niet bij
De aansluitingen verraden de bedoeling, maar laten één vraag open. Er is een mini-HDMI-poort en er is één USB-C-poort waarvan wordt vermeld dat hij stroom levert.
Of die USB-C-poort ook beeld doorgeeft, staat er niet bij, en dat bepaalt of je met één kabel toekunt of met twee. Bij draagbare monitoren kan het allebei: sommige doen beeld en stroom over dezelfde USB-C-verbinding, andere gebruiken USB-C alleen voor de voeding en HDMI voor het beeld. Mini-HDMI 1.4 is voor deze resolutie ruim voldoende, maar het is wel een stekkertype waar je een aparte kabel of verloopje voor nodig hebt. Reken daar dus op.
Wat importeren werkelijk kost
De prijs van ongeveer 93 dollar klinkt aantrekkelijk en is niet wat je betaalt. Omgerekend is dat rond de €80 exclusief belasting.
Haal je hem via een Japans verzendprogramma naar Nederland, dan komt daar verzending bij, 21% btw over de goederen én de verzendkosten, en een inklaringskosten van de vervoerder. Invoerrechten op beeldschermen zijn nul, dus dat scheelt, maar landelijk kom je toch al snel boven de honderd euro uit. Belangrijker is wat je níét krijgt: bij een verkoper buiten de Europese Unie kun je je wettelijke rechten bij gebreken niet of nauwelijks uitoefenen, en een garantiegeval betekent terugsturen naar Japan.
Waar je dit tegen afzet
Er staan hier gewone draagbare monitoren in de winkel die een heel ander compromis vertegenwoordigen. Een 15 of 16 inch draagbaar scherm met 1920 bij 1080 pixels kost vaak minder dan honderd euro.
Dat is een veelvoud aan oppervlak voor hetzelfde geld, met garantie om de hoek. Het verschil is dat zo’n scherm ook een veelvoud aan ruimte op je bureau inneemt en dat je er geen reep chat naast je hoofdmonitor mee maakt. Deze vorm koop je dus niet omdat hij beter is, maar omdat er niets anders is met deze afmetingen. Dat is een smalle maar echte reden.
Waar je op let
Drie dingen bepalen of dit voor jou werkt. De monitor heeft geen accu, dus hij hangt altijd aan stroom; op een bureau is dat prima, onderweg minder.
De standaard weegt 50 gram en zit los meegeleverd, dus voor een vaste opstelling wil je waarschijnlijk iets steviger of een klem. En bedenk dat je besturingssysteem deze resolutie als een ongebruikelijk formaat ziet: Windows en macOS gaan er prima mee om, maar sommige programma’s onthouden vensterposities slecht op een scherm met zulke afmetingen. Het is een apparaat voor wie precies weet waarvoor hij het wil, niet voor wie nog een scherm zoekt.
