Deze Nederlandse e-step is legaal, maar niet de eerste

Het Nederlandse merk LEV heeft nationale typegoedkeuring van de RDW gekregen voor zijn eerste voertuig, de LEV one. De e-step haalt 25 kilometer per uur, heeft een actieradius tot 60 kilometer en een motor die 350 watt continu levert met een piek tot 500 watt. De accu weegt ongeveer vier kilo, is uitneembaar en wordt zonder kabels in het deck gelegd en met een sleutel vergrendeld; compleet weegt de step circa 27 kilo. Er is vering voor en achter, er staan luchtbanden van 10 inch onder en er zitten schijfremmen op beide wielen. Verlichting en richtingaanwijzers zijn ingebouwd en op het stuur zit een kleurendisplay. De ontwikkeling begon in 2022 en werd mede gefinancierd met subsidie van de provincie Noord-Holland. Een prijs en een verkoopdatum zijn er niet.

De eerste was dit niet

Het persbericht zegt in de titel van de mail dat dit de eerste legale e-step van Nederland is, maar de opzet nodigt wel uit tot die lezing. Dat klopt niet, en het is goed om te weten wie er wel als eerste was.

Op 1 juli 2025 gaf de RDW de eerste nationale typegoedkeuring met kenteken af, en die ging naar de Selana Alpha. Sindsdien zijn er meer gevolgd, waaronder de Segway Ninebot MAX G3 NL. De LEV one komt dus ruim een jaar later, in een rij die al loopt. De Chinezen zijn de Nederlanders dus al voor bij de RDW.

Ook niet de eerste Nederlandse

Wie denkt dat het onderscheid dan in de nationaliteit zit, komt bedrogen uit. Selana is zelf ook een Nederlandse onderneming, opgericht rond 2019, die zes jaar aan dat goedkeuringstraject werkte.

Dat verhaal lijkt sterk op dat van LEV: jarenlang doorbijten op een keuring die er niet was, met eigen geld en veel geduld. Wat de LEV one wél onderscheidt, is waar de techniek vandaan komt. Selana laat in Azië assembleren; LEV zegt het ontwerp, de elektronica, het moederbord en de software in Nederland te hebben ontwikkeld, met dat moederbord gebouwd door Core-Vision uit Heesch. Dat is een smallere claim, maar het is er wel een die hout snijdt.

Waar het merk terecht trots op mag zijn

Los van wie er eerste was, is het traject zelf het vermelden waard. Voor nationale typegoedkeuring kijkt de RDW niet naar losse onderdelen maar naar het voertuig als geheel.

Dat betekent dat je remmen, verlichting, richtingaanwijzers, framesterkte, elektronica en software als één samenhangend geheel moet aantonen. Voor een startend merk zonder bestaande basis is dat een fors traject, en dat het lukt is niet vanzelfsprekend. Ook het feit dat het ontwerp onder leiding stond van een oud-ontwerper van Donkervoort is aardig: dat is een van de weinige Nederlandse voertuigbouwers met een eigen ontwerptraditie.

Wat de regels voor jou betekenen

Goedgekeurd betekent niet dat je er zomaar op stapt. Een goedgekeurde e-step valt onder de bijzondere bromfietsen en krijgt een blauw kenteken dat met een E begint.

Je moet minimaal zestien jaar zijn en een rijbewijs is niet nodig. Een helm is niet verplicht, al is hij bij 25 kilometer per uur wel verstandig. Een WA-verzekering is wél verplicht, en je rijdt op het fietspad of het bromfietspad en niet op de stoep. Dat laatste is precies waar het bij ongekeurde steps misging: die stonden op de stoep en niemand wist waar ze thuishoorden. Wij schreven in 2023 al dat bepaalde e-steps vanaf 2025 legaal zouden worden, en dit is die regeling in de praktijk.

Een e-step maakt je aansprakelijker dan een fiets

Dit is het punt dat in geen enkel persbericht over e-steps staat en dat je toch echt moet weten. Een bijzondere bromfiets is juridisch een motorrijtuig, en dat verandert je positie bij een aanrijding.

Voor motorrijtuigen geldt artikel 185 van de Wegenverkeerswet, de risicoaansprakelijkheid tegenover voetgangers en fietsers. Kort gezegd: raak je op je e-step een voetganger of een fietser, dan ben je in beginsel aansprakelijk, ook als je niets fout deed, tenzij er sprake is van overmacht. Op een gewone fiets heb je die last niet. Dat is meteen de reden dat die WA-verzekering verplicht is en geen formaliteit.

Zevenentwintig kilo is veel voor iets dat mee naar binnen moet

LEV zet in op compactheid en stelt dat de step waar mogelijk gewoon mee naar binnen kan. Dat argument verdient een nuchtere kanttekening.

Zevenentwintig kilo is fors: dat is meer dan een gemiddelde stadsfiets en aanzienlijk meer dan de vijftien tot twintig kilo van veel andere steps. Twee hoog in een Amsterdams trappenhuis is dat geen kleinigheid. Wel slim opgelost is de accu: die haal je er zonder gereedschap uit, en dan blijft er ruim drieëntwintig kilo over die je in de gang kunt zetten terwijl je alleen dat blokje van vier kilo mee naar boven neemt. Die vering, luchtbanden en schijfremmen verklaren het gewicht overigens ook; dat is precies de uitrusting die je bij een keuring nodig hebt.

Wat er niet in het persbericht staat

Voor een aankondiging over een voertuig dat de weg op mag, ontbreken er twee dingen die je meteen zoekt. Er is geen prijs en er is geen datum waarop je hem kunt kopen.

Ter oriëntatie: de Selana Alpha staat op ongeveer 1.900 euro, en dat is het soort bedrag waar goedgekeurde e-steps in deze klasse terechtkomen. Reken erop dat de LEV one daar in de buurt zit of erboven, want een keuringstraject van vier jaar moet ergens uit betaald worden. Wacht dus met oordelen tot dat bedrag er is, en vergelijk dan niet alleen op specificaties maar ook op wat er gebeurt als je over drie jaar een accu of een display nodig hebt.

Waar je op let als je dit overweegt

Bij een nieuw merk zonder verkoophistorie zijn er drie vragen die zwaarder wegen dan het aantal watt. Hoelang blijven onderdelen leverbaar, en is de accu los te koop?

Hoe dicht zit de dichtstbijzijnde servicepartner bij jou in de buurt, want LEV verkoopt online en laat je zelf een aangesloten partner kiezen? En wat gebeurt er met de software en de app als het merk ermee stopt, bij een voertuig waarin het moederbord en de software eigen ontwikkeling zijn? Dat zijn geen vervelende vragen maar precies de punten die bepalen of je hier over vijf jaar nog op rijdt.