Game uitgevers probeerden de markt voor gebruikte games al minder interessant te maken door delen van content achter een eenmalig te gebruiken code te stoppen. Maar voor veel games bleef het zo dat als je de spelcassette of CD hebt, je gewoon kunt spelen. En dat jouw spel restwaarde heeft, waardoor je deze kunt verhandelen.
Maar er was nog iets belangrijks. Distributeurs en winkeliers kregen ruimte voor marktwerking. Partijhandel en andere redenen om games goedkoper aan te bieden. Maar het produceren van fysieke media is duur en Sony stopte een tijd geleden al met haar eigen Blu-Ray fabriek. Nu wil het voor de volgende generatie consoles helemaal niet meer met fysieke media werken. Als er al fysieke spellen in de winkel komen te liggen, dan koop je een downloadcode.
Natuurlijk heeft Sony hier sterke argumenten voor. Veel gamers kopen al veel games digitaal. Ze staan op een centrale plek. Je hoeft ze alleen maar te downloaden en daar voldoende lokale opslag voor te kopen. En het blijft koop op het recht van gebruik… zolang de game beschikbaar is. Oja, Sony schrapte ook de digitale winkels voor de PS Vita en PS3 deze week. Gekochte games blijven te downloaden, maar daarbij is nog geen garantie op gegeven hoelang nog.
Daarmee blijft voor winkeliers vooral de handel in hardware over, waar de marges van Sony traditioneel dun zijn. Ten tijden van de introductie van de PSP Go ging Sony ook digital-only en was de marge op de verkoop van de console ongeveer een tientje. Reden voor veel winkels zoals Free Record Shop in die tijd om de hardware te boycotten. Want als een exemplaar verdween, moesten er heel veel verkocht worden om te compenseren. De handel in games was traditioneel altijd zeer belangrijk voor de tussenhandel om de verkoop van de hardware lucratief te maken.