POCO F9 Ultra is 41% duurder dan haar voorganger

Als Apple en OnePlus samen een telefoon zouden maken… dan zou het maar zo deze kunnen zijn. POCO brengt de F9-serie uit, met de F9 Ultra (boven afgebeeld) vanaf €1.099,90 en de F9 Pro vanaf €899,90. De Ultra draait op het Snapdragon 8 Elite Gen 5-platform met een aparte VisionBoost D8-chip voor beeldverwerking, heeft een scherm van 6,9 inch met een verversingssnelheid tot 185 Hz, een accu van 8.050 mAh met 100 watt laden en 50 watt draadloos, een hoofdcamera van 200 megapixel met optische stabilisatie en een periscooptelelens met vijfmaal zoom. Er is opslag tot 1 TB en achterop zit een lichtstrip die van kleur verandert bij oproepen, meldingen en muziek. De F9 Pro heeft een scherm van 6,59 inch, een accu van 6.330 mAh en een telelens van 50 megapixel met 2,5 maal zoom die vanaf tien centimeter scherpstelt. Beide toestellen hebben luidsprekers met een afstemming van het Amerikaanse Bose en een eigen koelsysteem. In meer dan twintig spellen halen ze volgens POCO 185 beelden per seconde.

Wat die prijs voor dit merk betekent

POCO is groot geworden als het merk dat vlaggenschipprestaties voor de helft van de prijs leverde, en dat verhaal loopt hier stuk op één getal. De POCO F7 Ultra kwam vorig jaar op de markt voor €779,90.

Dat maakt de F9 Ultra €320 duurder, oftewel 41% in één generatie. Op €1.099,90 concurreert dit toestel niet meer met de telefoons die het vroeger onderbood, maar met de telefoons die het vroeger versloeg op prijs. De eigen slogan van het merk, alles wat je nodig hebt en niets wat je niet nodig hebt, staat nog wel in het persbericht. Wij testten in 2020 nog een POCO die we omschreven als veel voor weinig, en dat is een andere categorie dan waarin dit toestel nu staat.

De accu werd groter en het laden trager

Er zit een verschuiving in de specificaties die op het eerste gezicht als winst leest en dat maar half is. De F7 Ultra had 5.300 mAh met 120 watt laden; de F9 Ultra heeft 8.050 mAh met 100 watt.

Omgerekend gaat het om ongeveer 20,4 wattuur tegen 31,0 wattuur: 52% meer energie die je met 17% minder vermogen moet aanvullen. Theoretisch betekent dat bijna een verdubbeling van de laadtijd, en in de praktijk loopt dat verschil op omdat het laden aan het eind altijd terugzakt. De winst zit dus in doorlooptijd tussen twee stopcontacten en niet in snelheid; POCO belooft twee dagen gebruik. Wij schreven eerder over een zustermerk dat nog verder gaat met 9.210 mAh, en dat is de richting waarin deze hele markt beweegt.

De voetnoten doen hier veel werk

Het getal waar deze lancering op leunt, is 185 beelden per seconde, en de kleine lettertjes perken dat flink in. Die snelheid geldt voor geselecteerde spellen onder interne testomstandigheden, in ruim twintig titels, en welke titels dat zijn verschilt per regio.

De AI-functie die beelden opschaalt, werkt volgens de voetnoten in precies vijf spellen: Call of Duty, Genshin Impact, Honkai Star Rail, Mobile Legends en PUBG Mobile. Twee andere aangekondigde functies bestaan bij de lancering nog niet: de speciale geluidsmodus voor games en de verhoogde gyroscoopgevoeligheid komen pas vanaf september 2026 via een update. Dat is netjes vermeld, maar het staat in voetnoot tien en twintig en niet in de tekst.

Drie milliseconde, en waar die tegen wegvalt

POCO rekent het zelf voor: 185 beelden per seconde verkort het interval tussen twee beelden met 3 milliseconde ten opzichte van 120. Dat klopt precies, want 8,33 milliseconde wordt 5,41.

De vraag is waar die drie milliseconde tegen wegvalt. Een menselijke reactietijd ligt tussen de 200 en 250 milliseconde, en een verbinding met een spelserver kost al snel 10 tot 30 milliseconde die per pakketje varieert. Op dat totaal is drie milliseconde meetbaar en zelden beslissend. Wat je wél merkt is de vloeiendheid van de beweging zelf, en daar is het verschil tussen 120 en 185 klein maar echt. Reken er tegelijk op dat een telefoon die dit volhoudt, warm wordt en de accu sneller leegtrekt; niet voor niets besteedt POCO een alinea aan zijn koelsysteem.

Hier noemt een fabrikant wél waar hij meet

Bij de helderheid gebeurt iets wat in deze industrie zeldzaam is en dat credit verdient. POCO geeft 4.500 nits op en zelfs 10.000 voor HDR, en vermeldt erbij onder welke omstandigheden.

In voetnoot dertien staat dat die 4.500 nits gemeten is bij 25% APL en de 10.000 bij 1% APL. APL staat voor de gemiddelde beeldhelderheid, oftewel welk deel van het scherm daadwerkelijk oplicht. Eén procent is een spiegeling op water of een lamp in beeld, geen scène. Vrijwel geen enkele fabrikant zet die waarde erbij, waardoor nitsgetallen normaal gesproken onvergelijkbaar zijn. Dat POCO het wel doet, maakt dit toestel niet helderder dan de concurrent, maar het maakt de opgave eerlijker.

Tweehonderd megapixel wordt twaalf en een half

De eerste POCO met een sensor van 200 megapixel klinkt als een sprong, en het is nuttig te weten wat er uitkomt. In de standaardstand voegt de camera telkens zestien beeldpunten samen tot één.

Wat je daarna bewaart is een foto van 12,5 megapixel, en dat is precies de bedoeling: zestien kleine beeldpunten samen vangen meer licht dan één groot punt van gelijke oppervlakte niet zou doen, maar leveren wel minder ruis dan zestien losse. De aparte 200 megapixel-stand is er om later te kunnen bijsnijden. Datzelfde principe zit achter de tienmaal verliesvrije zoom op de Ultra: de periscooplens doet vijfmaal optisch, en de resterende factor twee komt uit het uitsnijden van die hoge resolutie. Verliesvrij betekent hier dat er genoeg beeldpunten overblijven, niet dat er glas meebeweegt.

Honderd watt laden werkt alleen met de juiste lader

Achter het woord HyperCharge zit een eigen protocol van Xiaomi, en dat heeft gevolgen voor wat je koopt. Met een willekeurige USB-C-lader haal je die honderd watt niet.

In Europa moet elke telefoon die boven de 15 watt laadt ook USB Power Delivery ondersteunen, dus laden lukt met elke fatsoenlijke lader; alleen niet op topsnelheid. Voetnoot 22 laat bovendien in het midden of er een adapter in de doos zit en verwijst daarvoor naar je lokale verkoper. Bij een toestel van elfhonderd euro is dat het navragen waard, want een lader die deze snelheid haalt kost al snel enkele tientjes. Dit is precies het omgekeerde van hoe snelladen bij telefoons meestal wordt voorgesteld: hier zit het gesloten protocol aan de Android-kant.

Een achterkant die oplicht, en een laser erbij

De Aurora Green-uitvoering van de F9 Pro heeft een achterpaneel dat nagloeit nadat het aan licht is blootgesteld. Met een blauwpaarse laserpen kun je er patronen op tekenen.

Dat is een aardige gimmick met twee kanttekeningen. De eerste staat in voetnoot zestien: het lichteffect kan per productiepartij verschillen en de nagloed hangt af van de lichtbron, de omgeving en de kijkhoek. De tweede is praktischer: die laserpen wordt apart verkocht en het persbericht zegt niet in welke laserklasse hij valt. Blauwviolette lasers zijn juist de soort waarvoor in Europa de strengste regels gelden, en een straal die krachtig genoeg is om een fosforlaag op te laden is niet iets om achteloos mee rond te zwaaien. Vraag naar de klasse voordat je hem in huis haalt, zeker met kinderen erbij, want dit ziet de wetgever mogelijk niet als een speeltje.

Over updates staat niets, maar dat is nu geregeld

In de hele aankondiging ontbreekt hoe lang deze toestellen software krijgen, en dat is bij elfhonderd euro een relevante vraag. Het antwoord staat elders: Xiaomi heeft de ondersteuning voor zijn merken, waaronder POCO, verlengd tot vijf jaar.

Dat is geen toeval. Sinds 20 juni 2025 eist de Europese Unie minimaal vijf jaar beveiligingsupdates na de laatste verkochte eenheid, plus reserveonderdelen tot zeven jaar daarna en een energielabel met een reparatiescore van A tot E. Die letter komt op de doos te staan en is voor een toestel dat je vier of vijf jaar wilt gebruiken een nuttiger getal dan de AnTuTu-score van 4.165.108 die POCO noemt. Dat cijfer komt trouwens uit het eigen laboratorium van de fabrikant.

Waar je op let bij het kiezen

Het verschil tussen de twee modellen zit niet waar de namen suggereren. De Pro is tweehonderd euro goedkoper, kleiner in de hand en heeft een telelens van 2,5 maal die vanaf tien centimeter scherpstelt.

Die laatste eigenschap maakt hem in de praktijk tot een macrocamera, en dat gebruik je vaker dan een periscoop van vijfmaal. De Ultra heeft daar de grotere accu, de zwaardere luidsprekers en de opslag tot 1 TB tegenover. Kijk verder of de spellen die jij speelt in dat lijstje van twintig staan, want daarbuiten is die 185 een gewone 120. En houd er rekening mee dat een toestel van 6,9 inch met 8.050 mAh een grote, zware telefoon is; dat zie je niet op een productfoto.