Creality heeft de SPARKX i7 Nano uitgebracht, een 3D-printer die vier kleuren aankan voor 299 euro. Het toestel is sinds 15 augustus te bestellen via de eigen Europese webwinkel van het merk.
De printer heeft een bouwvolume van 260 bij 260 bij 255 millimeter, een hardstalen nozzle die tot 300 graden gaat en die er is in 0,2, 0,4, 0,6 en 0,8 millimeter, automatische bedkalibratie en een camera van 720p die meekijkt tijdens het printen. De vierkleurenmodule, de CFS nano, klikt bovenop de printer en heeft twee motoren: één om tussen kanalen te wisselen en één om filament in en uit te voeren.
Dat is veel apparaat voor dit bedrag. De rekensom die erbij hoort staat alleen niet in de aankondiging, en die gaat over wat vier kleuren in de praktijk kosten.
Elke kleurwissel spuit de nozzle leeg
Dit soort goedkopere systemen werkt met één nozzle. Wil je van rood naar blauw, dan moet het rood eruit voordat het blauw erin kan, en dat gebeurt door net zolang door te spuiten tot de kleur zuiver is. Dat afval belandt in een torentje naast je model of in een opvangbak.
Hoeveel dat is, hangt af van je instellingen. Bij vergelijkbare systemen ligt de standaardwaarde rond de 8 gram per wissel; met een uitgekiend profiel kun je naar 4 à 5 gram, en bij ruime standaardinstellingen loopt het op tot boven de 12.
Dat lijkt weinig tot je bedenkt hoe vaak er gewisseld wordt. Een model met vier kleuren wisselt niet vier keer maar bij elke laag waarin meerdere kleuren voorkomen, en dat zijn er al snel tientallen.
Reken het om naar euro’s per print
Zet dat op een rijtje en het beeld wordt concreet.
Een figuurtje van 200 gram met veertig kleurwissels verbruikt bij 8 gram per wissel 320 gram aan spoelsel. Bij een filamentprijs van rond de 20 euro per kilo is dat ongeveer 6,40 euro aan afval tegen 4 euro aan model. Je gooit dan meer weg dan je overhoudt.
Bij kleine voorwerpen wordt het extremer. Een sleutelhanger van 15 gram met acht wissels komt uit op ruim 60 gram spoelsel: viervijfde van je materiaal verdwijnt.
Andersom werkt het ook. Een groot stuk van 800 gram met vijftien wissels verliest zo’n 13% en dat is prima. De vuistregel is dus: veel kleurwissels op een klein model is de duurste manier om te printen, en één groot model met een paar kleurvlakken de goedkoopste.
Die 500 mm/s haal je niet op een heel model, maar da’s logisch
De opgegeven topsnelheid van 500 millimeter per seconde is een piekwaarde en geen werksnelheid.
Die haal je alleen op lange rechte stukken waar de printkop op snelheid kan komen. Zodra er hoeken, details of kleine oppervlakken in het model zitten, is niet de snelheid maar de versnelling bepalend, en dan zit je een flink stuk lager.
Creality noemt trillingscompensatie en dynamische drukregeling, en dat zijn precies de technieken die nodig zijn om bij die snelheden nog bruikbare hoeken te printen. Wat het in de praktijk oplevert, moet uit onafhankelijke tests blijken.
Een camera van 720p ziet spaghetti, maar niet veel meer
De ingebouwde camera is bedoeld om mislukkingen te herkennen: losgeschoten prints die als spaghetti eindigen, en gaten in het oppervlak.
Voor dat doel is 720p genoeg, want die twee fouten zijn grof en goed te zien. Voor het beoordelen van laagkwaliteit op afstand, of om te zien of een klein detail goed komt, is die resolutie te laag.
Het praktische nut zit hem in iets anders: een print van tien uur die na twintig minuten misgaat, kost je met detectie twintig minuten filament in plaats van tien uur. Dat is bij een printer van 299 euro een reële besparing.
RFID op de spoel roept een bekende vraag op
De printer leest RFID-labels op de filamentrol, herkent daarmee soort en kleur en kan automatisch bijvullen als een rol leegloopt.
De vraag die daarbij hoort is wat er gebeurt met filament dat geen label heeft, dus vrijwel alles wat niet van Creality zelf komt. In de regel kun je die eigenschappen handmatig instellen, maar dat is precies het soort functionaliteit dat via een firmware-update van karakter kan veranderen.
Dat is geen theoretische zorg. Bambu Lab blokkeerde vorig jaar functies voor software van derden op printers die klanten al in huis hadden. Wie zich vastlegt op één ecosysteem, doet er goed aan te weten hoe de fabrikant zich eerder heeft opgesteld.
Wat er niet in de specificaties staat
Er ontbreekt een aantal gegevens dat je nodig hebt om te bepalen of dit past bij wat je wilt maken.
Creality geeft geen bedtemperatuur, geen lijst met ondersteunde materialen en geen duidelijkheid over of het toestel gesloten is of open. Dat zijn geen details: ze bepalen samen of je verder komt dan PLA en PETG.
Wil je ABS of ASA printen, dan heb je een gesloten kast nodig om kromtrekken te voorkomen, en die materialen geven dampen af waarvoor je ventilatie of filtering wilt. Staat de printer in een woonkamer of slaapkamer, dan is dat de eerste vraag die je stelt voordat je op bestellen drukt.
Voorlopig alleen bij het merk zelf
Het toestel is op dit moment alleen via Creality’s eigen Europese winkel te krijgen; bij onze partners ligt hij nog niet. Dat is bij een nieuwe printer gebruikelijk, maar het bepaalt wel bij wie je aanklopt als er iets mis is.
Koop je rechtstreeks bij de fabrikant, dan loopt je wettelijke garantie ook via die partij en dus over de grens. Controleer bij het bestellen wie er als verkoper op de factuur staat en of btw al is verrekend, want dat bepaalt hoe eenvoudig een reparatie of retour verloopt.