MOVA heeft op de IFA het TactiPercept-systeem laten zien, waarmee een robotstofzuiger niet alleen kijkt maar ook voelt. Het systeem gebruikt 128 druksensoren, een verende constructie en directe drukterugkoppeling om contact met meubels, muren en andere obstakels te registreren. De robot past daarop zijn beweging en schoonmaakroute aan: hij vertraagt bij licht contact, houdt langs een muur een vaste afstand aan om de rand te reinigen en gebruikt de terugkoppeling om zichzelf los te werken als hij ergens vastzit. MOVA presenteerde het als techniek en niet als een leverbaar apparaat; er is geen model, prijs of datum bij genoemd.
Je robotstofzuiger voelt nu al iets, maar heel grof
Om te snappen wat hier verandert, helpt het te weten wat er nu zit. Vrijwel elke robotstofzuiger heeft een bumper aan de voorkant met een schakelaar erachter, en die geeft één signaal: geraakt of niet geraakt.
Dat is de reden dat zo’n apparaat tegen een stoelpoot rijdt, terugdeinst en het opnieuw probeert. Hij weet niet of hij een kartonnen doos raakte of een massief tafelpoot, en hij weet ook niet of hij hard of zacht duwde. Honderdachtentwintig druksensoren maken van dat ene aan-uitsignaal een verdeling over de hele voorkant, met een kracht per punt. Daarmee kan de robot voor het eerst onderscheid maken tussen aanraken en duwen.
Waarom dit voor je plinten uitmaakt
De winst zit niet in indrukwekkende techniek maar in schade die niet ontstaat. Een robot die alleen weet dát hij iets raakt, blijft duwen tot de schakelaar dichtklikt, en dat is precies hoe plinten hun strepen krijgen en hoe lichte meubels door de kamer schuiven.
Met een gradatie in de meting kan de robot al bij het eerste contact vertragen. Dat scheelt aan je interieur en het scheelt ook aan het apparaat zelf, want een bumper die duizenden keren per jaar met volle snelheid ergens tegenaan gaat, is een slijtdeel. Het is het soort verbetering dat je niet ziet in een specificatielijst maar wel merkt na een jaar.
Het echte probleem dat dit oplost, is vastzitten
Van alle genoemde toepassingen is er één die iedere bezitter herkent. Een robotstofzuiger die zich onder een bank of tussen een stoelpoot en een kleed wringt, blijft daar staan tot jij thuiskomt.
Dat gebeurt omdat camera’s en lidar de wereld van bovenaf en van voren bekijken, terwijl vastzitten meestal ontstaat door iets wat de robot niet ziet: een tapijtrand die opkrult, een kabel die zich om een wiel wikkelt, een drempel die net te hoog is. Voelen waar de weerstand vandaan komt, is dan een betere aanwijzing dan zien. Of het werkt, hangt volledig af van hoe goed de software die 128 metingen interpreteert, en dat is precies waar een demonstratie op een beursvloer je niets over vertelt.
De vraag die je bij druksensoren stelt, is duurzaamheid
Hier zit de kanttekening die in het persbericht ontbreekt en die bepaalt of dit meer wordt dan een beurstruc. Een robotstofzuiger rijdt dagelijks door stof, haar, kruimels en soms vocht, en botst per schoonmaakbeurt tientallen keren ergens tegenaan.
Druksensoren moeten in die omstandigheden jarenlang dezelfde waarde blijven geven. Raakt zo’n sensor vervuild of loopt hij uit de ijking, dan krijg je het omgekeerde van wat je wilt: een robot die denkt dat hij iets raakt terwijl er niets is, of andersom. Dat is geen reden om het niet te doen, wel de reden om bij een test te vragen hoe het na een jaar gaat en of de sensorstrip te vervangen is.
Wat dit in de bredere robotica betekent
Dit staat niet op zichzelf. MOVA presenteerde op dezelfde beurs een robothand die zijn grijpkracht aanpast op basis van wat hij voelt, en dat is dezelfde gedachte in een ander apparaat.
De hele robotica loopt namelijk tegen de grens van kijken aan. Een camera vertelt je waar iets is, maar niet hoe zwaar het is, hoe glad het is of hoeveel kracht je erop mag zetten. Dat is de reden dat robots zo goed zijn in rondrijden en zo slecht in oppakken. Tastzin toevoegen is dan ook geen bedenksel van MOVA maar een richting waar de hele sector aan werkt, en dat een stofzuigermerk het als eerste in een consumentenproduct probeert, is op zichzelf logisch: dat is het apparaat dat het vaakst ergens tegenaan botst.
Let op wat MOVA zelf in de voetnoot schrijft
Het persbericht staat vol met woorden als baanbrekend en primeur, en MOVA nuanceert die zelf onderaan. Daar staat dat zulke aanduidingen uitsluitend verwijzen naar verbeteringen ten opzichte van vorige generaties MOVA-producten en geen vergelijking met andere fabrikanten impliceren.
Dat is een eerlijke voetnoot en hij is hier relevant, want MOVA bestaat pas sinds 2024 en is een merk binnen Dreame Group. Een primeur ten opzichte van jezelf is dan snel gehaald. Verder geldt voor alle genoemde cijfers dat ze uit het eigen laboratorium komen, wat het bedrijf er netjes bij vermeldt.
Wat je hier nu mee moet
Voorlopig niets, en dat mag ook worden gezegd. Er is geen apparaat waarin dit zit, geen prijs en geen datum, dus dit is een aankondiging van techniek en geen aankoopadvies.
Zoek je nu een robotstofzuiger, dan bepalen de navigatie, het onderhoudsstation en de anti-klitborstel je dagelijkse ervaring, en niet de nieuwste sensor. Dat zagen we terug in onze test van de MOVA Z70 Ultra Roller Complete en in die van de Roborock Saros 20. Verschijnt er een model met TactiPercept, dan is dit de vraag die telt: hoeveel vaker komt hij zonder hulp los dan het model ernaast?
