MOVA heeft op de IFA de AstraX getoond, een robotmaaier met een multifunctionele arm en verwisselbare gereedschapskoppen. Met een grijper met twee vingers kan de maaier fruit op lage plekken plukken en obstakels van zijn route halen, en met een sproeikop kan hij op ingestelde tijden bepaalde zones water geven. Herkent de camera een voorwerp dat de route blokkeert, dan pakt de arm het weg en gaat de maaier verder. Op de beursvloer voeren meerdere exemplaren op muziek van een dj gesynchroniseerde bewegingen uit met die armen. MOVA gaf op de beurs geen prijs, geen datum en geen uitsluitsel over de vraag of dit een product wordt of een studiemodel blijft.
Wie MOVA is, hoort er meteen bij
Voor het beoordelen van deze aankondiging is de achtergrond van het merk relevant. MOVA is geen zelfstandig bedrijf maar een merk binnen Dreame Group, met eigen modellen en een eigen app maar dezelfde ontwikkelafdeling.
Dat verklaart waarom je deze week bij twee merken vergelijkbare tuintechniek langs ziet komen, en waarom de foto’s van de maaiers zoveel op elkaar lijken. Het is geen kopieerwerk maar één ontwikkelprogramma onder twee vlaggen. Voor jou is dat vooral handig om te weten als je prijzen vergelijkt: de goedkopere naam betekent hier niet automatisch andere techniek.
Een grijper in een tuin is een lastiger probleem dan een grijper in een fabriek
Hier zit de reden dat dit meer is dan een leuk kunstje. Robotarmen bestaan al decennia, maar bijna altijd op een vaste plek met bekende voorwerpen op bekende posities.
Een tuin heeft niets van dat alles. De ondergrond helt, het gras is nat of droog, een appel ligt half onder een blad en het licht verandert de hele dag. De arm zit bovendien op een voertuig dat zelf beweegt, dus de robot moet weten waar zijn eigen hand is terwijl hij rijdt. Dat is precies het probleem waar de hele robotica op vastloopt, en het is knap als MOVA dat op een beursvloer laat werken. Dat het daar werkt, zegt alleen niets over een tuin in november.
De demonstratie verraadt wat er nog niet is
Let bij dit soort presentaties op wat er wordt getoond. MOVA laat de armen gesynchroniseerd bewegen op muziek, en dat is knap koorwerk maar het is geen taak.
Een danspassage is vooraf geprogrammeerde beweging, terwijl fruit plukken juist vraagt om reageren op iets dat je niet van tevoren kent. Was het plukken zelf betrouwbaar genoeg om aan bezoekers te tonen, dan had MOVA een boom op de stand gezet. Dat is geen verwijt maar wel de nuance die je erbij moet lezen: dit is onderzoek dat vooruitloopt op een product.
Een arm die naar buiten reikt, roept een veiligheidsvraag op
Dit is de kant die in het persbericht ontbreekt. Een robotmaaier is nu relatief veilig doordat het mes binnen de behuizing zit: wat er onder komt, is eerst door het chassis opzij geduwd.
Een arm die buiten de behuizing beweegt, verandert die verhouding, en dat geldt zowel voor kinderhanden als voor dieren. Voor robotmaaiers bestaan Europese veiligheidsnormen die uitgaan van een maaier met een vast dek; een bewegende arm valt daar niet zomaar onder. Dat is geen reden om het niet te doen, wel de reden dat zoiets tijd kost voordat het in de winkel ligt. Reken erop dat de keuring hier langer duurt dan de techniek.
Wat je hier realistisch van mag verwachten
Van de drie taken die MOVA noemt, is er één die op korte termijn zin heeft. Obstakels wegnemen is namelijk het probleem dat bestaande maaiers dagelijks hebben: een tak, een tuinslang of een speelgoedauto legt zo’n apparaat stil totdat jij eraan te pas komt.
Sproeien op geplande tijden kan met een gewoon druppelsysteem beter en goedkoper, en fruit plukken met een maaier is een oplossing die zoekt naar een probleem. Zou MOVA alleen dat eerste laten werken, dan is dat al genoeg reden om zo’n arm te bouwen. Dat is dan ook de functie waar wij bij een test op zouden letten.
Wat “wereldprimeur” hier betekent
MOVA zet stevig in op superlatieven en heeft daar zelf een voetnoot bij staan die je moet lezen. Daarin schrijft het bedrijf dat aanduidingen als baanbrekend uitsluitend verwijzen naar verbeteringen ten opzichte van vorige generaties MOVA-producten en geen vergelijking met andere fabrikanten impliceren.
Dat is een eerlijke voetnoot en hij zet de rest van het persbericht in perspectief, zeker omdat het merk pas sinds 2024 bestaat. Een primeur ten opzichte van jezelf is over twee jaar snel gehaald. Verder geldt voor alle genoemde prestatiecijfers dat ze uit MOVA’s eigen laboratorium komen, wat het bedrijf er ook netjes bij vermeldt.
Wat er nu wél te koop is
Zoek je vandaag een maaier, dan koop je geen arm. Wij testten eerder de MOVA LiDAX Ultra 2000, die het zonder RTK-antenne doet en bij ons een 9 kreeg, met als aandachtspunt dat oneffen terrein en hellingen lastig blijven.
Dat is precies het soort onvolkomenheid dat je met een arm niet oplost. Behandel de AstraX dus als een kijkje in de werkplaats en niet als iets waar je op wacht. Komt hij er, dan komt hij er met een prijs die bij zo’n mechaniek hoort, en dan is de vraag opnieuw wat je er dagelijks aan hebt.
