Eindelijk weer een nieuwe Splatoon. Alleen is Splatoon Raiders geen vervolg op deel 3, maar een spinoff die de serie een heel andere kant op duwt: weg van de multiplayer waar Splatoon groot mee werd, richting een verhaal dat je in je eentje speelt. Voor deze review hebben we het oordeel van de internationale pers naast elkaar gelegd in plaats van uitsluitend onze eigen speelsessies, omdat de meningen over deze game echt wel heel ver uit elkaar liggen.
Wat voor game is dit?
Je speelt als monteur, met een Inkling of Octoling naar keuze, en strandt na een crash op de Spirhalite Islands. Daar ga je met Deep Cut uit Splatoon 3 op zoek naar een schat, terwijl je het opneemt tegen de Salmonids. Het blijft een third-person shooter met inkt, maar de opzet is die van een avontuur met een verhaallijn. Je kunt de game ook coöperatief spelen met maximaal vier spelers, lokaal of online, waarbij de moeilijkheidsgraad zich aanpast.
Splatoon Raiders verscheen op 23 juli exclusief voor de Nintendo Switch 2.
Waar de pers het over eens is
De game staat op 80 bij OpenCritic en op 81 bij Metacritic. Dat is vrijwel exact het niveau van de hoofddelen: het eerste Splatoon kwam uit op 81, deel 2 en deel 3 allebei op 83. Een spinoff die het gemiddelde van de hoofdserie evenaart, zie je niet vaak.
De lof gaat vooral over de afwisseling. Nintendo Life gaf een 9 en noemt het mogelijk de meest gevarieerde en spannendste game in de reeks. IGN kwam eveneens tot een 9. Ook de hoeveelheid content ná het uitspelen wordt breed genoemd als sterk punt.
Waar de kritiek zit
Het bezwaar dat het vaakst terugkomt, is het ontbreken van Turf War. Dat is de modus waar de serie haar reputatie aan te danken heeft, en die zit hier niet in. Wie Splatoon koopt voor het competitieve gedeelte, koopt met Raiders iets anders dan verwacht.
Daarnaast blijkt de post-game content niet iedereen te binden. Giant Bomb kwam tot 3,5 van de 5 en constateerde dat er indrukwekkend veel te doen is na de aftiteling, maar dat de drang om terug te keren ontbreekt.
De uitschieters vertellen het echte verhaal
Het meest opvallende aan de ontvangst is niet het gemiddelde, maar de spreiding. Tussen de 9 van Nintendo Life en IGN en de 2 van 5 van The Guardian zit een gat dat je bij een Nintendo-game zelden ziet. Dat wijst er niet op dat de game half af is, maar dat hij mensen verschillend raakt. Zit je op de verhaalkant en op samen spelen, dan is de kans groot dat je bij de eerste groep hoort. Kom je binnen voor de inktgevechten tegen andere spelers, dan sluit je waarschijnlijk aan bij de tweede.
Voor wie is dit?
Splatoon Raiders is er voor wie de wereld van Splatoon leuk vindt maar niet per se de competitie. Speel je vooral online tegen anderen, dan is dit geen vervanging van deel 3 en kun je die gewoon blijven spelen. Zoek je een avontuur voor jezelf of om samen met maximaal drie anderen door te werken, dan krijg je hier een game die volgens vrijwel iedereen op het niveau van de hoofdserie zit.
Conclusie
Splatoon Raiders levert wat je van Nintendo mag verwachten qua uitvoering, maar zet de serie op een spoor dat niet elke fan wil volgen. De cijfers liegen er niet om: gemiddeld rond de 80, met uitschieters naar boven én naar beneden. Dat maakt dit een game waarbij je vooral moet weten wat je zoekt. Weet je dat, dan is de kans klein dat je teleurgesteld raakt.