Rockstar zou Miami-Dade (een stadsdeel) een betaalde marketingsamenwerking hebben voorgesteld waarbij de stad tijdelijk in Vice City verandert. Volgens de Miami Herald ging het om een welkomstboodschap op de luchthaven met de tekst “Welcome to Vice City”, GTA-belettering op de treinen van de Metromover, grote reclameborden en logo’s van Vice City op putdeksels. Sheriff Rosie Cordero-Stutz en commissaris Juan Carlos Bermudez maken bezwaar. Een akkoord is niet bevestigd en ook niet officieel afgewezen.
Waar het bezwaar precies over gaat
De argumenten van beiden liggen in elkaars verlengde. De sheriff wijst erop dat de reeks draait om moord, beroving, drugshandel, autodiefstal en geweld tegen politieagenten, en dat is precies waar haar korps zich dagelijks mee bezighoudt.
Bermudez benadert het van de andere kant. Miami-Dade heeft volgens hem decennialang gewerkt aan een reputatie als bestemming voor toerisme, zaken en investeringen, en die reputatie promoot je niet met een fictieve versie waarin misdaad de hoofdrol speelt.
Vice City bestaat al 24 jaar zonder bezwaar
Wat deze zaak interessant maakt, is dat het niet over de afbeelding gaat. Grand Theft Auto Vice City verscheen in 2002 en speelde zich af in een Miami van de jaren tachtig, en daar heeft de stad zich al die jaren nooit tegen verzet.
Dat kan ook niet zomaar: een stad naspelen in fictie is toegestaan, zoals films en boeken dat al een eeuw doen. Het verschil zit in de stap die nu voorligt. Bij een reclamecampagne op stationsborden en putdeksels leent de stad haar eigen infrastructuur uit, en daarmee wordt het geen afbeelding meer maar een goedkeuring.
Steden werken normaal juist mee
Voor de goede orde: samenwerking tussen steden en de entertainmentindustrie is de gewoonste zaak van de wereld. Filmcommissies in de Verenigde Staten en daarbuiten bieden belastingkortingen en logistieke hulp om producties binnen te halen, omdat een film of serie bezoekers oplevert.
Wat hier anders ligt, is het product. Een stad die zich laat associëren met een spel over misdaad, doet iets anders dan een stad die een filmploeg faciliteert. Of dat erg is, hangt volledig af van hoe je naar zulke associaties kijkt, en daar verschillen de betrokken bestuurders zichtbaar over van mening.
Wat er nog niet duidelijk is
Uit de berichtgeving blijkt niet wie er in deze constructie zou betalen. Bij reclame op openbare infrastructuur is dat normaal gesproken de adverteerder, die betaalt voor ruimte die de stad beheert, maar dat staat er niet met zoveel woorden bij.
Dat detail is wel bepalend voor hoe je het bezwaar leest. Gaat het om gemeenschapsgeld dat naar zo’n campagne gaat, dan is dat een ander gesprek dan wanneer een uitgever betaalt voor advertentieruimte die anders aan een bank of een autoverhuurder zou worden verkocht.
Waarom dit ook hier speelt
Zulke discussies zijn niet aan de Verenigde Staten voorbehouden. Ook in Nederland en België beslist een gemeente zelf welke reclame er in de openbare ruimte mag hangen, en welstandsregels en reclamebeleid geven daar ruimte om nee te zeggen.
Het onderliggende dilemma is overal hetzelfde: een gemeente verdient geld aan advertentieruimte en wil tegelijk grip houden op waarmee de stad wordt geassocieerd. Dat de eerste grote botsing daarover nu over een computerspel gaat, zegt vooral iets over hoe groot deze industrie inmiddels is.
Hoe dit verdergaat
Zolang er geen besluit ligt, blijft dit een gerucht op basis van één krantenbericht. Rockstar heeft niets bevestigd en Miami-Dade heeft de campagne niet afgewezen.
Wat wel vaststaat is dat de bezwaren van twee gekozen bestuurders komen, en dat maakt het politiek. Zulke campagnes hebben goedkeuring nodig van het bestuur van de county, en dat is geen formaliteit als de sheriff er publiekelijk tegen is.
