De originele Pokémon Green is terug op de Nintendo Switch… toch? Niet helemaal. Pokémon bestaat dit jaar 30 jaar, maar Nintendo heeft er wel voor gekozen om de iets jongere uitvoering van de game naar de Nintendo Switch te brengen. Het is de 22 jaar oude Pokémon LeafGreen (en FireRed) die je nu kunt spelen op de Nintendo Switch.
Dat Nintendo er niet voor kiest de originele Green en Red versies uit te brengen is niet alleen omdat die monochrome graphics hadden. Dat is ook omdat die versies now wat balancing problemen hadden. Denk bijvoorbeeld aan de psychic Pokémon in die games nog imuun waren voor ghost type Pokémon. Dat soort problemen zijn in de code van LeafGreen en FireRed al opgelost, wat een betere Pokémon beleving oplevert. Daarnaast krijg je extra gebieden om te doorzoeken voor generatie II en generatie III Pokémon en kom je ook de trainer tower tegen, met nieuwe uitdagingen. Je krijgt dus wel wat meer gameplay dan in die 30 jaar oude titels.
Hoewel we het stiekem wel netjes hadden gevonden als de games uitkwamen onder de GBA Nintendo Classics emulator, welke onderdeel is van Switch Online, kiest Nintendo ervoor de games los uit te brengen voor €19,99 per stuk.
Hoewel het idee was dat Nintendo de code van de originele games nauwelijks zou aanraken, is dat niet helemaal het geval. Nintendo heeft wel degelijk aanpassingen gemaakt. Zo kun je de Birth en Naval eilanden met daarop de legendarische Pokémon Ho-Oh, Lugia en Deoxys alleen bezoeken via fysieke evenementen die je met jouw oude GBA moest bezoeken. En volgends mij niet in Nederland plaatsvonden. Maar dat is hoe ik me die tijd herinner. Geen idee of ik een event over het hoofd heb gezien.
Toch is er ook iets dat niet mogelijk is. Namelijk het ruilen van Pokémon met Ruby, Sapphire en Emerald. Hoewel je dus wel bij die lastige legendaries kan in deze titel, zal je zeker niet in staat zijn om echt alle Pokémon te vangen.
Grafisch is Nintendo vooral bezig geweest om de titels van Game Freak op te schalen naar maximaal 4K. Dit doet Nintendo volgends de zogenaamde ‘nearest neighbor’ methode. Pixels worden bijberekend voor vergroting en nemen de kleuren van de buurpixels over. De beste methode voor dit soort old-school pixel art. Het enige nadeel is dat de schermverhouding van de GBA heel anders was dan dat van de Switch en jouw TV. Hierdoor speel je wel met zwarte randen om het scherm. Qua muziek is niks veranderd en dat is natuurlijk ook helemaal wat ik verwacht.
Het spelen met Pokémon LeafGreen laat zien dat de gameplay van vroeger, goed genoeg was om nu ook lekker bezig te zijn. De gevechten waren wat eenvoudiger. Regels wat minder verfijnd. Je mist de nodige tactische aanvallen die in moderne titels wel mogelijk zijn. Maar het is vermakelijk en je merkt gewoon hoe tijdloos het concept vanaf het begin was.
Conclusie Pokémon LeafGreen
Het moge duidelijk zijn. Met minimale inspanning, lanceerde Nintendo een titel die eigenlijk prima in de emulator serie van Switch Online had gepast, met een eigen prijskaartje. Marketingtechnisch slim. Nintendo is gewoon wat meer omzetgedreven sinds de oude CEO is overleden. En dat zou ik prima kunnen verteren, als Game Freak en Nintendo iets meer hun best hadden gedaan om echt aanpassingen aan de titel te maken. Extra gameplay. Pokémon Home ondersteuning. Andere methoden om Pokémon te ruilen en evalueren. Maar… het blijft wel echt heel tof om zo’n oude titel op zo’n fijne manier te ervaren.